|
| |
 |
Valkyria Chronicles
Door Aion op 16-11-2008
|
Wat hebben Japanners toch een grappige kijk op Europa, en dan met name op Nederland. Ooit geweten dat Tereschelling geen eiland is? Dat Dokkum op een eiland ligt wat lijkt op Groot-Brittanië en Verijssel een stad is? Nou, in Valkyria Chronicles wel. Gelukkig speelt het verhaal zich dan ook af in een alternatief Europa, in een fictief land Gallië, in de jaren dertig van de 20e eeuw.
Valkyria Chronicles is een turn-based strategy game met enkele RPG-elementen vormgegeven in een zeer uitzonderlijk mooi jasje. Jij zal het spel spelen als Welkin Günther, een 22-jarige student die zijn familie wil helpen evacueren uit het stadje Bruhl nabij de grens. Hoewel alles er vredig uitziet, mede dankzij de graphics, is er een oorlog op komst. Wanneer Welkin een schets maakt van een paar visjes, wordt hij gearresteerd. Hij zou namelijk een spion kunnen zijn, en in deze tijden wil de dorpswacht geen risico lopen. Hij wordt gearresteerd door Alicia Melchiott, een 17-jarige squad-leader van de dorpswacht. Wanneer blijkt dat Welkin toch geen spion is en Alicia weer alles goed wil maken, breekt alle hel los. De mooie molen in Bruhl wordt compleet opgeblazen en de vijandelijke soldaten schieten iedereen neer die wil ontsnappen.
En dan begint het...
Valkyria Chronicles is een strategische RPG zoals je ze eigenlijk niet al te veel ziet. Een missie is opgedeeld in een aantal fases. Voordat je met een missie begint zal je eerst jouw eenheid moeten positioneren. Deze eenheid kan je vooraf al met maximaal twintig personages samenstellen in de headquarters. Op het veld kan je echter maximaal negen soldaten oproepen. Deze soldaten kun je dan weer positioneren op vooraf ingestelde plekken op de map. Eenmaal iedereen neergezet, is het tijd om de missie echt te beginnen. Je krijgt een bepaald aantal Command Points (sterren welke boven in je scherm staan) en elke Command Point houdt in dat je een soldaat mag bewegen, hoewel Welkin's tank echter weer twee punten kost. Eénmaal een personage gekozen om te bewegen, zal het beeld veranderen naar een Third Person camerastand. Je kan nu dat personage vrij rondbewegen gedurende een bepaalde tijd. Deze tijd is te zien aan de Action Points-meter onder in beeld. Deze oranje balk zal langzaam leeglopen aan de hand van jouw bewegingen.
Na slechts één makkelijke introductie-missie wordt je meteen al het diepe ingegooid en krijg je een tamelijk pittige opdracht voor je kiezen. De toon wordt meteen gezet want het spel zal nergens meer makkelijk worden en elke chapter biedt genoeg uitdaging om je toch minstens een uur bezig te houden. Dit uurtje ben je voornamelijk al kwijt aan het aanpassen van je eenheid, Squad 7, het levellen van je leden en het versterken van je wapens en tank. Dit gebeurt allemaal in de headquarters. Hier kan je dus ook jouw eigen eenheid samenstellen, waar nogal flink wat tijd in kan gaan zitten. Elk personage heeft namelijk naast zijn eigen klasse (Scout, Shocktrooper, Engineer, Lancer en Sniper) ook nog andere vaardigheden. Zo kan een personage geboren zijn in de woestijn, en in dat terrein dus beter zijn, terwijl er ook weer personages zijn die weer beter zijn als er totaal geen andere leden van de eenheid in de buurt zijn. Naast deze eigenschappen kunnen ze ook nog eens te beïnvloeden zijn door wie er bij hun in de buurt staat. Zo heb je bijvoorbeeld de Shocktrooper Noce, ook uit Bruhl, welke Welkin echt enorm haat; als Welkin's tank in de buurt is zal zijn precisie bijvoorbeeld een flinke duik nemen. Dit zorgt voor enorm veel diepgang in een missie, want is het wel zo verstandig om Ramona, beter bekend als Chatty Cathy, in het team te hebben? Ze praat namelijk zo veel dat de defense van jouw eenheid ervan daalt.
Diepgaand
Het spelen van een missie is dus veel diepgaander dan dat je zo in eerste instantie zou denken, maar daar houdt het eigenlijk nog niet eens mee op. In totaal zijn er zo'n 50 personages waar je uit kan kiezen, waarvan er vier niet uit jouw team kunnen. Om het toch al pittige spel nog moeilijker te maken is het ook mogelijk dat soldaten, welke sterven in gevecht, wel eens echt het loodje leggen. Wanneer een soldaat wordt neergeschoten zal je binnen drie beurten bij de gevallen kameraad moeten zijn, doe je dit niet, of is de vijand eerder bij hem, dan zal je gedurende het spel geen beroep meer op hem of haar kunnen doen (arme Vyse). Het zorgt voor veel meer diepgang, maar tevens blijkt maar weer dat er mede hierdoor weinig characterbinding is. Zo heb ik echt al vele uren in het spel gestoken, maar leef ik eigenlijk alleen nog maar mee met Welkin en Alicia, puur omdat de andere personages weinig tot niets in te brengen hebben. Je kan wel meer van ze inlezen in het Personnel Tab in de game, maar de kans dat je dit actief gaat doen is klein; de personages zijn er gewoon te saai voor. Toch is het fijn om te zien dat er echt veel tijd in is gestoken en dat elk personage ook echt verschilt van elkaar. Van jeugdidooltjes tot veteranen en van sadisten tot moederskindjes. Wat me echter wel opvalt is de overdosis aan kindsoldaten. Een 15-jarige sniper of een 12-jarige engineer zijn meer regel dan uitzondering.
Waterverf
Valkyria Chronicles vertelt haar verhaal in boekvorm, waarbij je op plaatjes kan klikken om zo het desbetreffende filmpje te zien. Elke bladzijde uit het boek is een op zich staande chapter waarbij je telkens diverse omgevingen tegenkomt. Deze omgevingen zijn erg divers en zijn keer op keer extreem mooi weergegeven dankzij SEGA's nieuwe Canvas-engine. Deze engine zorgt ervoor dat alles in een waterverf-achtige stijl op je scherm wordt getoverd. Om deze uitwerking extra kracht bij te zetten is de buitenste rand van het scherm gewoon beige gelaten, waar af en toe eens schetsstrepen op te zien zijn, net alsof alles in real-time geanimeerd wordt. Valkyria mag dan wel niet de meest indrukwekkende game zijn qua graphics, het zorgt wel voor een sprookjesachtige sfeer en hier zit tevens een van de krachten in van Valkyria Chronicles.
Het is dan ook jammer dat je merkt dat deze manier van tekenen veel kracht vergt. Zelfs na installaties zijn de laadtijden lang te noemen, ongeacht de speelduur van het te laden filmpje. Gelukkig zijn er tijdens het spelen zelf geen laadtijden, maar het afspelen van de cutscenes tijdens een missie kan wel irritant zijn. Deze zijn namelijk niet te skippen, en ook al faal je een missie en moet je weer van voor af aan beginnen, dan zul je wederom naar deze filmpjes moeten kijken. Nogal irritant, want echt veel extra informatie krijg je niet tijdens deze filmpjes. Het haalt dus enorm veel snelheid uit het spel, iets wat ook geldt voor de beurten van de tegenpartij, welke compleet realtime op je map getoond worden. |
|
 |
| Voor mij is Valkyria Chronicles zonder twijfel de game van het jaar. De gameplay is verslavend, grafisch wordt alles enorm mooi op je beeld getoverd, en de game houdt je lang genoeg bezig. Het is dan ook jammer dat de game een erg niche doelgroep heeft. Het SRPG-genre heeft niet zoveel aanhang in Europa, om nog maar te zwijgen over het grafische uiterlijk van het spel. Sta je echter open voor het genre en wil je weer diverse avonden aan je beeldscherm gekluisterd zitten, dan is Valkyria Chronicles dé game die je moet halen. |
|
 |
|
Door BlackXS op 16-11-2008 20:50 |
Hmm, bij deze game heb ik gemengde gevoeldens... Grafisch spreekt het me erg aan, en het ziet er echt leuk uit, maar ik houd niet zo van dat strategische gedoe *zucht*
|
|
Door F.Frerix op 17-11-2008 11:05 |
| Soms wil ik een Wii voor spellen als SMG, Zelda, SSBB en Animal Crossing. En heel soms heb ik dat verschijnsel ook met de PS3 bij spellen zoals MGS4, LBP en Valkyria Chronicles. :L |
|
Door Noren op 18-11-2008 19:56 |
/\/\/\/\/\
De wii die heb ik al (en wordt alleen gebruikt voor VC) maar wat je zegt over de ps3 kan ik mij in vinden. Dit spel lijkt me zeker tof ja. |
|
Door Nowee op 19-11-2008 16:19 |
| De game spreekt me aan alleen heb ik geen ps3 en ik ben niet van plan om er 1 binnen korte termijn te halen. Maar ik hou de game zeker in me achterhoofd ;) |
|
|
|
|
